Τρίτη, Μάιος 22, 2018

Σποντα

Ο περιορισμός πολύ απλός. Η μπάλα μας πρέπει πρίν έρθει σε επαφή με τις άλλες δυο μπάλες να έχει αγγίξει έστω μια φορά κάποια απο τις 4 σπόντες.

Ισως ακούγεται απλό αλλά στην πραγματικότητα μιλάμε για ενα είδος που είναι απρόβλεπτο οσο κανένα άλλο. Η ευνοική θέση με την θέση της καταστροφής διαφέρουν τόσο λίγο μερικές φορές που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει. Παρ' οτι θεωρείται παιχνίδι του σερί πολλοί καλοι εως και κορυφαίοι παίκτες δεν μπόρεσαν να έχουν ικανοποιητικές επιδόσεις. Είναι η "γέφυρα" ανάμεσα στα "μικρα" παιχνίδια και τις τρίσποντες. Είναι σίγουρα το παιχνίδι που σε κάνει πιο ολοκληρωμένο σαν παίκτη.

Τρισποντες

Το κυρίαρχο στύλ για τις τελευταίες δεκαετίες. Για πολλούς ο δυσκολότερος τύπος μπιλιάρδου και εν συγκρίσει με τα παιχνίδια του σερί μάλλον έχουν δίκιο. Στις τρίσποντες για να θεωρηθεί η καραμπόλα έγκυρη θα πρέπει η μπάλα του παίκτη πριν την ολοκλήρωση της καραμπόλας να έρθει σε επαφή με τουλάχιστον τρείς (3) σπόντες. Σε κάποια απίστευτα χτυπήματα μπορεί να γίνει καραμπόλα μετά από 10 σπόντες. Τα πρώτα πρωταθλήματα σε διεθνές επίπεδο ξεκινούν το 1920. Οι τρίσποντες από τα παιχνίδια του Γαλλικού μπιλιάρδου είναι το πιο πετυχημένο εμπορικά απο το 1985 εως και σήμερα . Το μυστικό της εμπορικής επιτυχίας των τρισπόντων ήταν η απόλυτη εναρμόνιση του στυλ του παιχνιδιού με την εποχή μας.
Η μεγάλη κυκλοφορία των μπίλιων αναδεικνύει το παιχνίδι σε σαφώς καλύτερο τηλεοπτικό προιόν απο τα παιχνίδια του σερί. Λόγω του ότι ένα παιχνίδι είναι σχεδόν αδύνατο να κριθεί από ένα λάθος (σε αντίθεση με τα παιχνίδια του σερί) οι ισχυροί παίκτες επιλέγουν τελικά τις τρίσποντες για να λύσουν τις διαφορές τους.
Αξίζει να σημειώσουμε οτι ένας κορυφαίος μέσος όρος (καραμπόλες δια προσπάθειες) σε αυτό το αγώνισμα είναι το 2,000 ενω ένας αντίστοιχος στο ελεύθερο είναι το 200.
Τα νούμερα λένε οτι είναι 100 φορές πιο δύσκολο. Θα λέγαμε οτι δεν ξέρουμε πόσες φορές πιο δύσκολο είναι αλλά σίγουρα είναι διαφορετικό απο ολα τα άλλα είδη.
Η τεχνική του είναι πολύ πιο "απόλυτη" μιας και οι αποστάσεις μεγαλώνουν πλέον και πρέπει να σημαδέψουμε με ακρίβεια στα 2-2,5 μέτρα και οχι στα 5-10 εκατοστά.
Απόδειξη οτι κορυφαίοι παίκτες στα παιχνίδια του σερί δεν τα κατάφεραν ποτέ στις τρίσποντες παρά την προσπαθειά τους.
Ο "έλεγχος" λοιπόν που υπάρχει στα παιχνίδια του σερί σχεδόν εξαφανίζεται. Κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να ξέρει με ακρίβεια που θα βρίσκονται οι μπάλες αφου γίνει η καραμπόλα.
Ισως ο καλύτερος σε αυτό σε όλον τον πλανήτη να είναι ο Φ. Κασιδόκωστας μιας και το παιχνίδι του βασίζεται στο να προσπαθήσει να φέρει τις μπάλες σε ευνοική θέση με μεγάλη ακρίβεια.
Και πάλι όμως είναι κάτι ιδιαίτερα εύθραυστο απο την στιγμή που ολα αυτά πρέπει να γίνουν κατω απο συνθήκες μεγάλου στρες και πίεσης!
Μπορείτε παρακάτω να απολαύσετε το τέλος του αγώνα D. Jaspers vs F. Kasidokostas οπου το μπιλιάρδο ξαφνικά για τον Φίλλιπο "έγινε πιο μικρό" οπως λέμε στη γλώσσα μας.

{youtube}6w_MTu5i1TU{/youtube}

Cadre 47/2

Κάδρο 47/2  
Το κάδρο 47/2 είναι ένα παιχνίδι με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας από το ελεύθερο (και γι' αυτό τα μουαγιέν που πραγματοποιούνται στο κάδρο είναι χαμηλότερα από αυτά που πραγματοποιούνται στο ελεύθερο ).47-2 Η αρχή του κάδρου 47/2 είναι όταν οι δύο αντίπαλες σφαίρες (η 2 και η 3) μπουν σε ένα από τα ορθογώνια πλαίσια. Από αυτή τη στιγμή ο παίκτης μπορεί να κάνει μία καραμπόλα χωρίς να είναι υποχρεωμένος να βγάλει τις μπίλιες από αυτό το πλαίσιο. Αντιθέτως, στη δεύτερη καραμπόλα πρέπει να καταφέρει να βγάλει από αυτό το πλαίσιο έστω μια από τις αντίπαλες μπίλιες την 2 ή την 3, ή να βγει εκτός πλαισίου και να γυρίσει πίσω ξανά μέσα στο πλαίσιο και συνεχίζει αυτή τη διαδικασία. Διαφορετικά, χωρίς αυτό έχει αποτύχει και παραχωρεί τη σειρά του. Όταν οι δύο αντίπαλες μπίλιες είναι σε διαφορετικά πλαίσια δεν υπάρχει κανένας περιορισμός ως προς τις καραμπόλες και για τις άγκυρες ισχύει οτι για τα μεγάλα σχήματα.
 
Μιλάμε λοιπόν για ενα παιχνίδι όπου η "στρατηγική" παίζει ιδιαίτερο ρόλο και αν δεν την γνωρίζουμε καλά το να κάνουμε πάντα μεγάλα σερί είναι ανέφικτο. 
H "τέχνη" λοιπόν στο συγκεκριμένο είδος είναι να μπορεί ο παίκτης να έχει τις μπάλες κοντά για να είναι εύκολες οι καραμπόλες, αλλά ταυτόχρονα να μην εμπίπτουν στον περιορισμό. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν οι μπάλες Νο2 και Νο3 είναι μεν κοντά αλλά ανήκουν σε διαφορετικά πλαίσια (εκατέρωθεν της όποιας γραμμής). Η τεχνική που απαιτείται για αυτό είναι πολύ πιο δύσκολη απο την αντίστοιχη του "αμερικέν" και ενα παράδειγμα μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βίντεο απο τον "συνήθη ύποπτο" F. Caudron.  
 

 
This video is a courtasy of Kozoom.com and was authorized to us for educational reasons.

Ελευθερο

Στο αγώνισμα αυτό ο κάθε αθλητής προσπαθεί κτυπώντας την δική του μπάλα (Νο1) να επιτύχει την διαδοχική επαφή της μπάλας του με τις άλλες δύο μπάλες (Νο2) και (Νο3). freeΓια κάθε τέτοια επιτυχία παίρνει ένα (1) πόντο και συνεχίζει μέχρι να αποτύχει σε κάποιο χτύπημα. Τότε συνεχίζει ο επόμενος αθλητής.Νικητής είναι αυτός που πετυχαίνει πρώτος τον προβλεπόμενο ανά κατηγορία αριθμό πόντων.Μία από τις βασικές αρχές του παιχνιδιού είναι ότι στα σχηματιζόμενα τρίγωνα στις γωνίες του τραπεζιού δεν επιτρέπεται στον παίκτη να εκτελέσει παραπάνω από μία καραμπόλα διατηρώντας τις μπίλιες Νο2 και Νο3 εντός του τριγώνου.
Εκτελώντας την δεύτερη καραμπόλα θα πρέπει να βγάλει μία τουλάχιστον από τις μπίλιες Νο2, Νο3 εκτός του τριγώνου έστω και αν η μπίλια αυτή μετά την έξοδο της επανέλθει στο τρίγωνο.
Το είδος που όλοι ξεκίνησαν να παίζουν πρώτο απ ολα. Είναι άλλωστε και το πιο εύκολο θα μπορούσαμε να πούμε.
Προσέξτε όμως!!! Είναι ταυτόχρονα και το πλέον δύσκολο οσο το μαθαίνουμε αν θέλουμε να είμαστε νικητές. Είναι αυτό που δεν συγχωρεί κανένα λάθος. Είναι αυτό που στέλνει την αδρεναλίνη στα υψη οσο κανένα άλλο είδος. Είναι αυτό που κάνει τη συμμετοχή σου σε μια διεθνή διοργάνωση να αποτελείται απο μονοψήφιο αριθμό προσπαθειών. Είναι αυτό που καλό θα είναι να μην το παίζει σε αγώνες όποιος δεν είναι νεαρός. Είναι αυτό που κακώς υποτιμούν οσοι δεν κατάφεραν να το παίξουν ικανοποιητικά.
 
Την επανάσταση στο είδος αυτό έφερε ο Αμερικανός George Sloson στις αρχές του περασμένου αιώνα όταν σε αγώνα εναντίον του θρύλου της εποχής Maurice Vignaux 12 (Mobile)εφάρμοσε μια στρατηγική αγνωστη εως τότε. Τοποθετούσε λοιπόν τις μπάλλες Νο2 και Νο3 σε τέτοια γωνία στην σπόντα ωστε με την δική του μπάλλα τις "εσπρωχνε" περιμετρικά του μπιλιάρδου. Προς τιμήν του η στρατηγική αυτή ονομάστηκε "αμερικέν". Είναι ακόμα και σήμερα ο πλέον εύκολος τρόπος για να κάνει κάποιος μεγάλα σερί παίζοντας εύκολες καραμπόλες. Στο παρακάτω 4λεπτο βίντεο αξίζει να δείτε ενα μικρό παράδειγμα απο τον Βέλγο F. Caudron παγκόσμιο πρωταθλητή σε ολα τα στυλ του Γαλλικού μπιλιάρδου. Μη γελαστείτε και προσπαθήσετε να το κάνετε αν δεν είστε πολύ έμπειρος παίκτης. Δεν είναι οσο εύκολο φαίνεται...
 
This video is a courtasy of Kozoom.com and was authorized to us for educational reasons.